Wat is er nieuw
Door:

Bijzonder minibakje met alleen maar slakken

@Giebeltje




Wel een beetje offtopic maar ook weer niet..
Prachtig verhaal..
En herkenbaar, mijn ouwe is als machinist bij van Ommeren begonnen (ik weet nog namen uit mijn kinderjaren oa. de Pendrecht, Meidrecht en de Barendrecht) begonnen en later bij als 1wtk bij Wijsmuller IJmuiden in de berging..
Ik weet nog dat ik als heel jong kereltje met de hele familie een keer naar Scheveningen Radio ben geweest, om via de radio 'dag pappa' te mogen zeggen en na lang gepiep en gekraak dag Martin jongen gaat het goed op school te mogen horen, dat was wel een onvoorstel wereldwonder in die dagen* (schip was ter hoogte zoals dat zo mooi heette van Palawan richting Darwin
Uit de tijd dat reizen nog echte reizen waren tot wel 18 maanden aan boord in de jaren 60

*verdomd, ik schiet er haast van vol, sterk spul hè


Bbc Flirt GIF by The First Team
 
Nou is ook meteen duidelijk waarom dat bakje hier op tafel staat. Toen ik bij DHL werkte stond het op mijn bureau ( met guppen). Mijn pa ging bij Smit International werken ( op de Zwarte Zee maakte hij zijn eerste reis daar!) en hij heeft wel eens ergens midden op zee een technisch probleem gehad, waarna een essentieel onderdeel per helicopter door DHL ter plekke werd afgeleverd. Als ik nu naar dat bakje kijkt roept het zo veel herinneringen op, daarom alleen al ben ik er eeg zuinig op😀
 
Ashampoo_Snap_vrijdag 29 oktober 2021_13h7m39s_003_Welkom bij Bureau Wijsmuller - Bemanning Ut...png


Mijn ouwe heer..
Even chillen op de foto voor de 'Beting' (Buro Wijsmuller krantje)

Niet te bevatten eigenlijk dat ze met die badkuip de hele wereld minstens 3 keer rond geweest zijn
En ja lieve kijkbuis kindertjes, toen waren de foto's nog zwart wit 🙂
 
Ik heb hier het boek “No cure, no pay” in de kast staan. Dat waren andere tijden. De Zwarte Zee had een schroef, de Smit Rotterdam, Smit London en Smit Houston wel 3. En tegenwoordig is er helemaal veel moderne technologie aan boord.

Maar dat aquariumpje van mij is dus bijna een halve eeuw de wereld rond gegaan, eerst als boordlicht, later als mini-aquarium in een beugel aan het plafond van de hut van mijn pa. Totdat hij hem op zijn bureau in het souterrain van onze flat zette, toen hij voor zijn rangen studeerde.
 
Toch een mooie leeftijd Nina maar goed voor je gevoel komt zoiets altijd te vroeg. Heel veel sterkte voor jou en je familie.
 
Dank je! Hij had al lang een slechte gezondheid hoor, Diabetes 2 met complicaties, long- en hartproblemen en nu ook nog prostaatkanker dus hij was gewoon op. Maar hij vond dat-ie een pachtig leven heeft gehad en is in alle rust gestorven, dromend van ZIJN schip, de Zwarte Zee…

 
Dank voor jullie lieve reacties.

We hebben mijn vader een passende uitvaart gegeven. Uiteraard kwamen zijn beroep, zijn aquariumhobby, zijn duikhobby en dit bakje voorbij. Ik heb ook een liedje van Nina Hagen gezongen in een vertaling van mijzelf:

Hij wil een vis in’t water zijn
Diep in de flessengroene zee
Hij wil aan water zich bedrinken
En slechts bubbelbellen blazen.

Wat hij dan wil is met Neptunus zwijgen
En in stilte doen
Wat hij normaal niet doet
Wat hij niet mag en kan, ja ja…

Doe doedoe ( scatsolo)
 
Prachtig! Fijn dat het zo persoonlijk en passend was. Veel sterkte de komende tijd!
 
image.jpg
Kijk eens wat ik nog vond in de spullen van mijn Pa: de boekjes die ik als kind zowat van buiten kende. De kennis van toen op ouderwets papier, aangevreten door vocht natuurlijk, omdat ze vele jaren op de boot hebben gestaan. Die krijgen wel een ereplaatsje hoor😀
 
Geweldig.. die eerste 2 heb ik ook gehad..

Ik mag mij nog gelukkig prijzen met het bewaren van mijn 'Ouwe's' monsterboekje en diploma's van Terschelling 🥰

Het waren bijzondere mensen, die ouwe garde zeelui..
Zelden op de voorgrond tredend, soms wel tot 14 maanden op zee, maar als je dan de verhalen soms las in (bij Wijsmuller was dat in het personeels blad 'De Beting') of wel eens foto's zag, dan dwong juist die rust en vanzelfsprekendheid om de akeligste klussen op te knappen een tomeloos respect af, ik noem een hefeiland naar Singapore met de Groningen en de Utrecht en met de duizelingwekkende vaart van 2 mijl per uur als voorbeeld.. achja voorbeelden zat en die oudjes deden gewoon wat gedaan moest..
Slepen was een keiharde rotbaan in te kleine onderkomens (en hadden onze vaders nog het geluk officier te zijn met eigen hut *ahum*) die geen één van hen ooit had willen missen, en de naijver tussen beide bedrijven was eerder spreekwoordelijk dan een feit, want ver weg hielp men elkaar, zonder gemor of bedenkingen, om vervolgens als grootste concurent van elkaar weer een droogdok voor de ander z'n neus weg te kapen..

Ergens weet ik dat ze in een stil hoekje, ergens daarginds waar ze ook maar mogen zijn, in de mess met een jonkie de keel smeren en onder bulderend gelach met een gruwelijk sterk verhaal komen..

Tabee Mannen, Keessie over boord..




Mooi filmpje voor je Giebel..
En ga het nu maar droog houden meid.. (is mij niet helemaal gelukt.. zucht)




97x155.jpg
 
Laatst bewerkt:
Ja die verhalen over die tijd… en dan een half jaar tot een jaar van huis… Ik denk niet dat de jongeren van nu akkoord zouden gaan met zulke leef- en werkomstandigheden. Mijn zusje had ook de microfoon van haar telefoon stiekem aangezet terwijl mijn pa aan het vertellen was, we hebben nu dus een paar unieke geluidsopnamen van hem😀.

En het bakje draait nog steeds…

image.jpg
 
IMG_7699.jpeg


Het experiment is helaas voorbij, want Manlief ergerde zich al jaren aan dit bakje. Toch was het geslaagd, want Puntje heeft voor nageslacht gezorgd, met alleen wekelijks toevoeging van water. De hele slakkenfamilie is terug in het grote aquarium, en ik trof ook nog een paar poelslakjes aan, die ik in de vijver heb gegooid. Ik ga dit bakje nu inrichten als mini jungle-terrarium met een miniatuur Bromelia.
 
Laatst bewerkt:
Lijkt de vensterbank van mijn oma vroeger wel! allemaal orchideeen, kon zij ook goed mee overweg en kreeg ze weer bloeiend, mooi!
 
De orchideeën die jullie zien, komen zowel bij mijn vader als mijn moeder vandaan.

Mijn vader voer destijds op Zuidoost Azië, en vatte een liefde op voor orchideeën, die hij ook overdroeg aan mijn moeder. Hij verzamelde orchideeën op zijn reizen en hield notities bij. Hij had twee orchideeën-boeken, die ik kortgeleden voor het eerst heb ingezien. Hij nam ook planten voor bekenden mee. In een van de boeken vond ik foto’s, waarin ik de plantenkas van een kennis van ons herkende.

Na det overlijden van mijn moeder kwamen haar orchideeën bij mij, en na het overlijden van mijn vader kwamen zijn planten ook bij mij, waaronder lidcactussen die vermoedelijk nog bij mijn oma vandaan kwamen.

Heel lang had ik niet veel aandacht voor de planten, mijn focus lag meer op dieren en de vissen natuurlijk. Maar sinds een poosje wilde mijn man toch meer licht in de kamer en waren de gordijnen verder open. En ik kreeg een Epiphyllumstek van een kennis. Toen viel mij op dat een van de lidcactussen wel erg rood zag, en dat er orchideeën en lidcactussen achter het gordijn in bloei stonden. Ik ben met behulp van ChatGPT aan de slag gegaan en heb wat standplaatsen aangepast.

Ik heb nu een aquarium met Reuzenvallisneria, Javavaren en Waterpest, een vensterbank met orchideeën, Epiphyllum, varens en lidcactussen, een vensterbank met succulenten en een Graslelie op de wc.

En straks een miniatuur-Bromelia in het oude boordlicht. Wat ook een leuk detail is, omdat mijn vader ooit als bergingsinspecteur voor Smit naar een brandend schip in de monding van de Amazone is geweest😀
 
Laatst bewerkt:
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Help Users

You haven't joined any rooms.

    You haven't joined any rooms.
    Terug
    Bovenaan