De boekenplank

[Lex]

Nee nooit zo'n ding in m'n handen gehad...........

 

[NicoleE]

De verborgen taal van bloemen, door Vanessa Diffenbaugh heb ik uit. Mocht ik het een aantal sterren geven dan kreeg die boek er van mij niet meer dan ⭐⭐⭐van de 5. Maar misschien is het mijn type boek niet, wat ik eerder aan had gegeven. Een Roman is niet echt mijn ding maar soms moet je je comfortzone eens verlaten om iets anders te ervaren. Daarbij een vrij abrupt open einde. Maar dusdanig dat het voor mij niet uitnodigend is een tweede deel te lezen mocht dat er zijn (Is er niet). Was het een mooi boek? Ja. Was het een boek voor mij? Nee.

Nu In een oogwenk, door J. Callaghan ook op de ereader gezet. De stem die het boek voorleest pakt mij niet echt dus deels op de ereader verder. Verder staat klaar De leraar, van Freida McFadden.

 

[NicoleE]

Hier weinig nieuws onder de zon. Ik lees nog steeds “In een oogwenk”.
499 pagina’s gehad en nog royaal 400 te gaan.
Fijn boek maar niet zo spannend dat ik het niet weg kan leggen.

 

[NicoleE]

Oh ja, het zijn pagina's in het boek, dus niet die korte pagina's op de ereader.
Beste pil dus. Ik heb het boek niet in het echt gezien.

 

[quistero]

Hier weinig nieuws onder de zon. Ik lees nog steeds “In een oogwenk”.
499 pagina’s gehad en nog royaal 400 te gaan.
Fijn boek maar niet zo spannend dat ik het niet weg kan leggen.

Bekijk bijlage 394749

Altijd weer spannend zo'n lijk in zachte modder

 

[NicoleE]

'In een oogwenk' door Jo Callaghan uit. Wordt op de markt gezet als thriller maar echte spanning vond ik ver te zoeken. Het boek kabbelde lang wat voort en eigenlijk wist ik al heel vroeg welke draai het verhaal zou nemen. Beetje voor de hand liggend. Een tweede boek van haar zal ik waarschijnlijk niet gaan lezen.

Nu begonnen aan deel vier (Laatste adem) van de Erika Foster serie. De boeken uit deze serie zijn geschreven door Robert Bryndza. De boeken die ik tot nu toe las van Robert Bryndza, kon ik maar moeilijk weg leggen.

 

[quistero]

Deel 1 uitgelezen en ja het is net zo zoetsappig en voorspelbaar als het eruit ziet
Net begonnen in deel 2.

 

[NicoleE]

Deel 1 uitgelezen en ja het is net zo zoetsappig en voorspelbaar als het eruit ziet
Net begonnen in deel 2.
Bekijk bijlage 395103Bekijk bijlage 395104

Het gaat erom dat je even in die andere wereld kunt duiken of of dat zoetsappig is of niet. Het gaat erom dat jij er plezier aan beleeft en even fijn kunt ontspannen.

 

[quistero]

Het gaat erom dat je even in die andere wereld kunt duiken of of dat zoetsappig is of niet. Het gaat erom dat jij er plezier aan beleeft en even fijn kunt ontspannen.

Helemaal mee eens

 

[Guppeman]

Beleefd aanbevelend:
(Link naar webshop wordt met liefde per PB gestuurd)

TREIN ZONDER BESTEMMING


Van woelige baren naar het klaslokaal: een zeemanshart aan de wal.


Menno Jacobs neemt de lezer mee op een reis die even onvoorspelbaar is als de Noordzee bij windkracht zes. In Trein zonder Bestemming bundelt hij dertig jaar zeemanschap in een serie messcherpe, eerlijke en vaak hilarische observaties. Maar dit is geen standaard maritiem dagboek.Jacobs beschrijft de transitie van een zeeman die noodgedwongen de overstap maakt naar de schoolbanken – en ontdekt dat het opleiden van de nieuwe generatie nautici minstens zoveel avontuur, frustratie en voldoening biedt als het varen zelf.


Meteen authentieke pen schetst hij de dagelijkse praktijk: van het 'opknappen' van zieltogende reddingssloepen met 1e-jaars studenten,tot het begeleiden van 'kikkertjes' tijdens Delfsail. Maar tussen deregels door klinkt ook de diepere reflectie: wat gebeurt er met een man als het constante ritme van de zee wegvalt?"

 

[Stijn S]

Leuk dat mensen hun levenservaringen op deze manier delen. Is het ook aan te bevelen voor mensen zonder zeebenen?

 

[Guppeman]

Leuk dat mensen hun levenservaringen op deze manier delen. Is het ook aan te bevelen voor mensen zonder zeebenen?

Jazeker. Juist!
Er worden nauwelijks echte zeemanstermen gebruikt, en waar dat wel zo is worden ze toegelicht.

Het is echt een boekje over hoe ik met de studenten omga en andersom.
In alle bescheidenheid : het is een echt feel good boekje geworden.

En nog vier iets langere verhalen die niet met de school te maken hebben maar met mijn persoonlijke ervaringen.
(Waaronder het titelverhaal: Trein zonder Bestemming. )